Geoblocking Verordening: Wat mag wel, wat mag niet?

Op 3 december treedt het verbod op geoblocking in werking. Door deze verordening mag je geen onderscheid meer maken op basis van nationaliteit, verblijfplaats, of plaats van vestiging bij internationale (handels)transacties. Wat betekent dit verbod concreet voor jouw als consument? Vincent, jurist bij Thuiswinkel.org geeft antwoord.

Wat mag een webshop niet meer doen?

  • Online interfaces niet meer blokkeren en/of de bezoeker van de website re-routen naar een andere site. Die mag een Duitse klant bijvoorbeeld niet automatisch doorsturen naar de Duitse webshop. Hier dien je als klant vanaf 3 december zelf toestemming voor te geven.
  • Prijzen automatisch aanpassen op basis van je locatie of je IP-adres. Dat wordt gezien als prijsdiscriminatie.
  • Consumenten buiten het levergebied anders behandelen dan consumenten binnen het levergebied. Als Nederlandse webshop mag die bijvoorbeeld geen VISA-creditcards van Duitse consumenten weigeren als die deze wel accepteert van Nederlandse consumenten.
  • Geen consument uit een ander land weigeren. Je moet de mogelijkheid hebben om het product op te halen in het land waar jij wel levert.

Kortom, meer ruimte voor Nederlands om online te kopen in het buitenland!

Wat mag wel

  • Het levergebied beperken. Ze mogen ervoor kiezen alleen te leveren aan consumenten in Nederland en België. Dit moet duidelijk vermeldt staan op de website. Ze hoeven het levergebied dus niet uit te breiden om mensen uit andere landen te kunnen bedienen, zolang ze maar de mogelijkheid hebben om de bestelling op te halen in een land waar ze wel leveren.
  • Verschillende prijzen op verschillende websites hanteren. Op een Belgische website mag de prijs hoger zijn dan op de Nederlandse website. (Wel prijsdifferentiatie, geen prijsdiscriminatie)
  • Verschillende verzendprijzen hanteren. Consumenten betalen bijvoorbeeld meer voor een verzending naar Duitsland dan naar Nederland.
  • Andere betaalmogelijkheden op verschillende websites aanbieden. Op een .be website mag je andere betaalmogelijkheden zien dan op een .nl website. Ze mogen echter niet de door jouw gekozen betaalmethode weigeren vanwege je locatie of de locatie van een bank.
  • Producten aanbieden die niet geschikt zijn voor landen buiten het levergebied. Op een .be website mogen ze een product aanbieden dat bijvoorbeeld in Frankrijk niet is toegestaan. Webwinkeliers hoeven klanten niet te informeren over de verschillende wettelijke verplichtingen rond producten.

Als webshop mag je niet (meer) discrimineren

Voor de duidelijkheid wil ik hieronder nog enkele voorbeelden geven waarin het verboden is om onderscheid te maken op grond van nationaliteit, verblijfplaats, of plaats van vestiging:

  • Een Duitse consument koopt een product in een Nederlandse website, laat deze afleveren in Nederland op een afhaalpunt en vervoert deze vervolgens zelf naar Duitsland. De webshop mag de consument niet weigeren omdat hij Duits is.
  • Een consument uit België wordt direct doorgeleid (re-route) naar de Nederlandse website op basis van zijn IP-adres.
  • Een Franse consument wil een dienst afnemen in een andere lidstaat. Deze consument mag op grond van zijn nationaliteit niet worden geweigerd. Bijvoorbeeld: een Fransman die een overnachting boekt in een hotel in Nederland.

Uitzonderingen van het verbod

Het verbod op geoblocking geldt niet voor diensten van algemeen belang, financiële dienstverlening, gokken of vervoersdiensten. Ook bij het online aanbieden (streaming) van films, series en sport krijg je als ondernemer niet met deze verordening te maken. Kortom, als je een van deze diensten aanbiedt, mag je wel onderscheid maken op basis van nationaliteit, verblijfplaats of plaats van vestiging. Voorbeeld: Netflix hoeft in Nederland geen Franse content aan te bieden.

Bron: Thuiswinkel.org